Dakord, por trima dhe për më tepër burra, nuk duhen deklaruar!!

Nga Besi BEKTESHI

Normalisht që në përgatitjet tona për të qenë pjesë e botës së qytetëruar, bën pjesë edhe toleranca dhe ligjet e duhura për deklarimin apo qenien homoseksual ose e thënë

në mënyrë të kulturuar... gay.
Në kombe dhe shtete si ne që kuptohet se si qytetërimi, industrializimi, kapitalizmi human dhe demokracia, kanë hyrë disi më vonesë, si shoqëria dhe vetë shteti është sjellë dhe vazhdon të sillet në mos persekutorë, si një shoqëri jo kaq liberale ndaj këtij deviacioni njerëzor që shpeshherë është konsideruar faj dhe është dënuar. Nuk ka dyshim se homoseksualë kanë qenë edhe në regjime dhe kohë të ndryshme, por ata janë përballur me një intolerancë, e cila ka bërë edhe faje por edhe krime, të cilat sot konsiderohen kundra njeriut dhe njerëzimit. Shoqëritë tolerante kanë në bazë të tyre pikërisht tolerancën ndaj të qënit homoseksual dhe sidomos i deklaruar. Të tillë njerëz, kanë dhe ia lejojnë vetes të kenë edhe ditët e tyre të krenarisë që quhen gay-pride dhe që demonstrojnë edhe karakterin homoseksual, shpeshherë me xheste nga më të turpshmet e mundura. Si fashizmi dhe komunizmi, kanë qenë përndjekës dhe vrasës të gay-ve, megjithëse edhe në lartësitë e tyre partiake dhe lidershipe, kanë pasur njerëz me deviacione homoseksuale.
Natyrisht që e tillë sjellje është një primitivizëm dhe një koncept i shoqërisë pa baza të lirisë njerëzore. Një nga ngjarjet e fundit te ne është deklarimi i guximshëm i një pjesëmarrësi në një shou televiziv i cili përveç një skupi ka sjellë edhe reagim në qytetin ku nuk ka origjinën familjare, por ka jetuar i vetëdeklaruari i parë zyrtar gay në Shqipëri. Natyrisht që në mbrojtje të këtij personazhi, kanë dalë persona dhe subjekte shoqërore, por edhe vetë ambasadorët si ai hollandez dhe ai amerikan. Unë as që kam ndërmend të merrem nëse është mirë apo është keq, nëse është e drejtë apo jo e drejtë, nëse është shoqëri në ngritje apo në ulje... kjo e jona së bashku me atë të gay-ve, por ama nga një histeri shoqërore kundra homoseksualëve po fillon një histeri në mbrojtje të tyre, jo në aspektin njerëzor, por në aspektin e të drejtave gati të pa kufizuara që ata po marrin dhe kërkojnë. Për të drejtën e martesës, për të drejtën e shërbimit ushtarak, për të drejtën e adoptimit të fëmijëve, për të drejtën për të pasur përfaqësi politike dhe institucionale duke pasur një virtyt... atë të të qënit gay. Normalisht, as që i diskutoj të drejtat që kanë si njerëz, por tani po shtohen të drejta që sikur po i bien disi ndesh edhe njerëzimit.
Një nga të rejat që vjen nga perëndimi, është se gjenerali në pension, por dikur Komandant i trupave të NATO-s, John Sheehan, duke folur në një audicion të Komisionit të Mbrojtjes në Senatin e SHBA-ve ka thënë: Masakra e Srebrenicës e kryer nga Serbët, ku u vranë rreth 8000 boshnjakë, ka ardhur edhe si shkak i pjesëmarrjes në forcat e UNPROFOR-it te ushtarët hollandezë të homoseksualëve. Ngjarja e rëndë ku NATO është fyer përpara kriminelëve serbë ka të bëjë me vitin 1995, ku ushtarë të NATO-s u lidhen për shtylla nga ushtarakët serbë dhe pastaj u vranë pa asnjë mëshirë njerëz të pa armatosur në Srebrenicë. Pamjet e turpshme të ushtarëve hollandezë të lidhur në shtylla i kemi parë të gjithë. Sheehan në fakt, i ka vënë fajin politikës së post luftës së ftohtë për ti “modernizuar” forcat e armatosura për të lejuar edhe homoseksualët të marrin pjesë në ushtri. Nejse, bomba mediatike ka nxehur polemikat dhe si Kryeministri hollandez, ministri i Mbrojtjes dhe shumë shoqata të gay-ve kanë reaguar tepër ashpër. Në fakt është thënë se ushtarët e NATO-s në atë kohë ishin të armatosur lehtë dhe nuk kishin detyrë të luftonin pa urdhër... e të tilla si këto. Si ta kuptosh “ushtarë që nuk ke urdhër të mbrosh edhe veten me armën që ke”...!! Por ama polemikat kanë shkuar edhe tek vendi ku diskutohet puna dhe detyra e përmbushur e ushtarëve dhe sidomos atyre homoseksualë. Nuk është vetëm kjo, sepse në Indi ka plasur një tjetër “bombë” mediatike, sepse në një qytet e pikërisht në Mumbai një çift izraelian duan të marrin një fëmijë, ta adoptojnë dhe ta rrisin së bashku. Biles në këtë vend që lejohet të japësh fëmijë epruvete ka ligj që nuk lejohet martesa dhe homoseksualiteti...! Por ka pasur edhe vende të tjera ku çifte homoseksualësh kanë dashur të adoptojnë fëmijë disi më të rritur dhe aty kanë marrë edhe përgjigje... “më mirë në uri... se sa të rriten apo rritet nga një çift homoseksualësh”. Natyrisht që nuk ka mundësi që të mos ketë polemika për një gjendje të tillë dhe një realitet që sa vjen e shtohet me të drejtat e homoseksualëve, por që këto të drejta nganjëherë përplasen me të drejtat e njerëzve heteroseksualë. Me të drejtat e njerëzve heteroseksualë... me të drejtat e njerëzve normalë duhet thënë.
Po ashtu ka disa dëshmi edhe në Europë që shumë prindër, kur marrin vesh se mësuesi është gay, tentojnë të largojnë fëmijët... ose kur një homoseksual tenton të punësohet në një vend ku trajnohesh apo merr certifikata. Kërkesat për martesa dhe deri te mbajtja e fëmijëve apo edhe të adoptimit si dhe liria e madhe tani në plotësimin e ligjeve që vjen patjetër nga dëshira për mos persekutim të gay-ve, ka sjellë një palosje të ligjeve për njerëzit dhe të gay-ve. Këtu tani vjen edhe ajo që të bën disi dyshues për rrugën që ka marrë shoqëria e qytetëruar... sidomos ajo pro-gay.
Me të vërtetë që unë jam i prirur të besoj një gjeneral qoftë edhe në pension, kur thotë se një pjesë e atij tmerri në Srebrenicë ishte edhe për shkak të homoseksualëve ndër ushtarë. Një gjeneral, është gjithmonë një gjeneral. Sepse si po duket, me të drejtat e jashtëzakonshme që homoseksualët po marrin dhe nga ligjet e tepërta të karakterit gay-ok, akoma më shumë në liri se sa njerëzit heteroseksualë, po shkon puna deri aty sa të besojmë se gay-t janë edhe trima dhe për më tepër burra.
Nuk dua të them se nuk janë... fare... por ama koncepti mbi luftën dhe sidomos për ushtrinë mund të besohet se është dhe për femrën, por për homoseksualët dhe për më tepër se kryejnë detyrat... kjo pastaj sikur të vret. Po të jetë e vërtetë se ushtarakët hollandezë kanë lejuar të kapen, të dorëzohen dhe të veprojnë jo si njerëz që plotësojnë detyrën si ushtarakë të vërtetë që plotësojnë objektivin dhe kanë vendosur përpara detyrës deviacionin e tyre seksual, kjo pastaj është tepër e rëndë.
Ligjet që homoseksualët të mos persekutohen nga një shoqëri intolerante duhen, por të  shkohet pastaj deri aty sa të mbikalohet me të drejta edhe njeriu normal, kjo pastaj është për të qarë hallin dhe mbi të gjitha është kundra familjes. Sepse homoseksualët kërkojnë të gjitha të drejtat. Kanë të drejtë të martohen heteroseksualët, tani ligjet duhet të vendosen se kanë të drejtë të martohen edhe homoseksualët. Kanë të drejtë të bëjnë ushtri heteroseksualët, tani kërkohet që kudo të kenë të drejtë të bëjnë ushtri dhe të shërbejnë edhe homoseksualët, kanë të drejtë të bëjnë fëmijë heteroseksualët, tani këtë të drejtë e kërkojnë edhe homoseksualët me adoptime dhe epruveta...!! Kanë të drejtë të zgjidhen deputetë heteroseksualët, tani po përgatiten të vendosin ligj (akoma në rrugë strukturimi) që një përqindje e parlamentit të jetë homoseksual. Kjo nuk është homofobi, por një realitet që duhet marrë seriozisht, sepse me këto ritme bota po tenton të ndahet me të drejta hetero dhe homoseksuale, dhe nuk besoj se është një ndarje normale brenda natyrës dhe sidomos në mbrojtje të familjes, si qelizë bazë e shoqërisë së sotme. Nuk mund të persekutohet prirja apo deviacioni homoseksual, por nuk mund të inkurajohet ai si një virtyt, si e një e mirë e shoqërisë, si një pasaportë për të qenë më i qytetëruar. Sepse nga një modë kthehet në një sistem jetese, që duke pasur edhe ligjet inkurajuese në krah, bën që pastaj edhe shtresa të caktuara të shoqërisë të ndjehen të prirura të kalojnë “ylberin” për të pasur edhe benefice jo vetëm shoqërore por edhe politiko-ekonomike.
Askush nuk duhet lejuar të fyejë dhe shajë apo persekutojë një njeri që ka deklaruar se është homo... por askush nuk duhet të marrë një fletë lavdërimi dhe ti thotë: Bravo... ti je në rregull o mik. Sepse po shkon puna ta “ndjejmë veten të persekutuar” ne që sot jemi shumicë dërmuese dhe po mundohemi të jemi tolerantë dhe nuk dimë me saktësi nëse janë apo jo tolerantë pjesa homo-deviacion e shoqërisë. Në fakt del një pyetje e madhe përpara atyre që thonë “bravo” në çdo gjë. Çfarë edukate dhe cilësie familjare do t’ju mësojë fëmijëve një mësues homoseksual që bashkëjeton (i martuar) me një po të tillë? Çfarë... bie fjala për familjen, raportin prindëror normal burrë grua, lindjen, dashurinë midis gjinive të ndryshme...!!?
Dakord, jemi disi shoqëri e “prapambetur” por ama (mbrojtësit e homoseksualizmit botëror) mos na i nxirrni (homoseksualët) trima dhe për më tepër burra, në kuptimin si gjinor dhe të fortë të fjalës, sepse kjo pastaj i kalon caqet e mirëkuptimit dhe tolerancës. Pastaj fillon intolerancë (e dinë veten shtresë superiore pikërisht homoseksualët) nga krahu tjetër dhe kjo nuk është normalisht shoqëria që mban familjen dhe sidomos, mbron parimet e shoqërisë së vërtetë humane. Ekzagjerimet nuk janë vetëm në intolerancën nga heteroseksualët, kjo gjë po fillon dalëngadalë të përvijohet edhe në sistemin deviat homoseksual. Nuk dyshohet se edhe një ushtar homoseksual bën detyrën e tij, ndoshta ka edhe që mund të kenë dhënë edhe jetën, por ka edhe prej atyre që homoseksualizmin e trajtojnë si një cilësi nobile dhe me nivel të lartë shoqëror. Kjo tani të bën të mendosh se ky lloj modernizmi, po tenton të prishë raportin më të lashtë dhe akoma modern njerëzor, që është bashkimi gjenetik i dy qenieve me seks të kundërt, për të krijuar një qenie tjetër dhe për ti dhënë jetë, jetës. Këtë gjë normalisht dhe materialisht, por edhe shpirtërisht në dashuri... nuk mund ta bëjnë homoseksualët. Këtë gjë... jo, dhe këtu është dhe modernia dhe jeta. Te homoseksualët është shpeshherë trilli dhe shumë herë deviacioni njerëzor.